پس از گسترش اعتراضات افکار عمومی غرب، بهویژه آلمان در واکنش به جنایات رژیم صهیونیستی در غزه، نهایتاً مقامات برلین در عین حمایتهای گسترده از این رژیم، مجبور به واکنش علیه این جنایات شدند. فردریش مرتس، صدراعظم آلمان در کنفرانسی مشترک با پادشاه اردن که در 29 ژوئیه (7 مرداد) در برلین برگزار شد، از اسرائیل خواست فوراً وضعیت بشردوستانه را در نوار غزه بهبود بخشد و از بدتر شدن بحران جلوگیری کند. او با اشاره به ارسال کمک هوایی به غزه، مدعی شد که آلمان در این زمینه فعال است و بر تعهد دولتش به کاهش رنج غیرنظامیان در غزه تأکید کرد. مرتس ضمن هشدار دربارهی گسترش شهرکسازیها در کرانهی باختری و هرگونه اقدام بیشتر در جهت الحاق آن، بر راهحل دوکشوری و به رسمیت شناختن کشور فلسطین تأکید کرد.
همچنین او پس از تصمیم کابینهی رژیم صهیونیستی برای اشغال نظامی نوار غزه، در 8 اوت (17 مرداد) اعلام کرد که دولت آلمان تصمیم گرفته صادرات تجهیزات نظامی را به اسرائیل که میتواند در غزه مورد استفاده قرار گیرد، تا اطلاع ثانوی به حالت تعلیق درآورد؛ اما در پی برخی انتقادهای داخلی به این ممنوعیت صادرات، رئیس دفتر صدراعظم آلمان واکنش نشان داد و گفت: «هیچ شکی نباید وجود داشته باشد که اصول اساسی سیاست آلمان در قبال اسرائیل بدون تغییر باقی میماند.» روشن است این اقدام به معنای قطع کامل حمایت نظامی نیست؛ چراکه صرفاً صحبت از تعلیق صادرات شده و تنها شامل تجهیزاتی میشود که ممکن است در غزه استفاده شود. این یعنی آلمان همچنان به تجهیز ارتش اسرائیل برای جنگهای آینده کمک خواهد کرد.
این سخنان نمادین در حالی است که آلمان همواره بهعنوان یکی از متعهدترین متحدان رژیم صهیونیستی شناخته میشود. بهگونهای که این کشور پس از آمریکا، بزرگترین صادرکنندهی تسلیحات به رژیم جنایتکار صهیونیستی است. بر اساس گزارشهای سازمانهای بینالمللی، از زمان آغاز جنگ اکتبر ۲۰۲۳ این کشور حدود ۴۸۵ میلیون یورو سلاح به این رژیم صادر کرده است. این در حالی است که اسرائیل از این سلاحها برای کشتار غیرنظامیان در غزه استفاده میکند.
میزان صادرات تسلیحات آلمان به رژیم صهیونیستی از 2014 تا 2024 (میلیون دلار)
از سوی دیگر آلمان از اصلیترین حامیان سیاسی صهیونیستها نیز محسوب میشود و در کنار حمایتهای بیقیدوشرط از آن در مجامع بینالمللی، از جنایاتش در غزه نیز حمایت کامل داشته است؛ به گونهای که حتی در پروندهی اتهام نسلکشی این رژیم که در 29 دسامبر 2023 از سوی آفریقای جنوبی در دیوان بینالمللی دادگستری مطرح شده بود، آلمان از مخالفان آن بود. بهعلاوه بن سائول، گزارشگر ویژهی سازمان ملل در امور حقوق بشر و مبارزه با تروریسم، در گزارشی در دسامبر 2024 اعلام کرد که آلمان در کنار آمریکا، نقشی حیاتی در ادامهی کار ماشین جنگی اسرائیل دارد؛ چراکه بیشترین نفوذ را برای جلوگیری از نقضهای اسرائیل و تحقق آتشبس فوری دارد.
او تأکید کرد: «هر کشوری طبق قوانین بینالمللی وظیفه دارد که تضمین کند سلاحهایی که به کشورهای دیگر میدهد در نقض قوانین بشردوستانهی بینالمللی استفاده نمیشوند.» سائول همچنین اظهار داشت که میتوان علیه این دو کشور در دادگاههای بینالمللی اقدام قانونی انجام داد و کشورها میتوانند از طریق مجمع عمومی سازمان ملل، تحریمهای یکجانبهای را علیه مسئولان این دو کشور اعمال کنند.
حال این سؤال پیش میآید که با وجود این حمایتها و همراهیها با جنایات رژیم صهیونیستی، چرا آلمان اخیراً در تلاش است تا چهرهای متفاوت از خود نشان دهد؟
با وجود حمایتهای همهجانبهی دولتهای غربی پس از آغاز جنگ در غزه از رژیم صهیونیستی، چرخش چشمگیری در موضعگیری افکار عمومی آنها نسبت به مسئلهی فلسطین و جنایتهای آن رژیم به وجود آمده است. به تبع این تغییر، اعتراضات گستردهی مردمی نیز در آلمان و سایر کشورهای غربی شکل گرفته که سبب افزایش فشار به دولتها برای حمایت از فلسطین شده است. لذا دولت آلمان نیز ناچار شده در ظاهر، مواضعی انتقادی نسبت به رژیم صهیونیستی اتخاذ کند.
بنابراین دولت آلمان در تناقض آشکاری به سر میبرد و برخی اقدامات نمادین آن نیز به هیچ وجه مؤید تغییر رویکرد دولت آن نبوده و اثری واقعی و مفید برای مردم غزه نداشته است. اگر آلمان واقعاً نگران مردم غزه است، باید صادرات تمام تسلیحات به اسرائیل را قطع کند، از تحریمهای واقعی علیه اسرائیل حمایت نماید و به جای سخنرانیهای نمایشی، در مجامع بینالمللی برای محکومیت جنایات اسرائیل اقدام کند. بنابراین تا چنین تغییر اساسیای صورت نپذیرد، ادعاهای بشردوستانهی آن فاقد اعتبار است و چیزی جز عوامفریبی برای مدیریت افکار عمومی به شمار نمیرود.
